كَانَ النَّاسُ أُمَّةً وَاحِدَةً فَبَعَثَ اللَّهُ النَّبِيِّينَ مُبَشِّرِينَ وَمُنْذِرِينَ وَأَنْزَلَ مَعَهُمُ الْكِتَابَ بِالْحَقِّ لِيَحْكُمَ بَيْنَ النَّاسِ فِيمَا اخْتَلَفُوا فِيهِ وَمَا اخْتَلَفَ فِيهِ إِلَّا الَّذِينَ أُوتُوهُ مِنْ بَعْدِ مَا جَاءَتْهُمُ الْبَيِّنَاتُ بَغْيًا بَيْنَهُمْ فَهَدَى اللَّهُ الَّذِينَ آَمَنُوا لِمَا اخْتَلَفُوا فِيهِ مِنَ الْحَقِّ بِإِذْنِهِ وَاللَّهُ يَهْدِي مَنْ يَشَاءُ إِلَى صِرَاطٍ مُسْتَقِيمٍ ( 213 ) مردم ، امّتى يگانه بودند پس خداوند پيامبران را نويدآور وبيمدهنده برانگيخت ، وبا آنان ، كتاب [ خود ] را بحق فرو فرستاد ، تا ميان مردم در آنچه با هم اختلاف داشتند داورى كند . وجز كساني كه [ كتاب ] به آنان داده شد - پس از آنكه دلايل روشن براي آنان آمد - به خاطر ستم [ وحسدى ] كه ميانشان بود ، [ هيچ كس ] در آن اختلاف نكرد . پس خداوند آنان را كه ايمان آورده بودند ، به توفيق خويش ، به حقيقت آنچه كه در آن اختلاف داشتند ، هدايت كرد . وخدا هر كه را بخواهد به راه راست هدايت مىكند . ( 213 )